ถ้าคุณมีคนให้เงินคุณใช้ วันละ 86,400 บาท ทุกวัน โดยมีเงื่อนไขว่า คุณจะใช้ทำอะไรก็ได้ แต่เงินที่เหลือ คุณไม่สามารถเก็บสะสมไว้ได้ คุณจะทำอย่างไร
เชื่อแน่ว่า ทุกคนคงพยายามใช้ให้หมดทุกบาททุกสตางค์ หรือพยายามใช้ให้มากที่สุด บางคนอาจใช้จ่ายไปเพื่อความบันเทิง เรื่องไร้สาระ บางคนใช้จ่ายเพื่อตัวเอง ซื้อสิ่งที่อยากได้ บางคนใช้จ่ายเพื่อคนที่รัก บางคนเอาไปทำบุญ บริจาค บางคนเอาไปซื้อของมีค่า บางคนก็ใช้จ่ายอย่างมีแผนการ บางคนใช้จ่ายโดยไม่คิดอะไร แต่จะมีบ้างไหม ที่จะมีใครไม่ใช้อะไรเลย
มีคำถามทางคณิตศาสตร์ที่ทำให้ผู้ถูกถามงงงวยกับตัวเลข เป็นคำถามที่มีมานานนับสิบปี แต่เมื่อกลับมาใหม่ แม้ตัวละครและเรื่องราวจะเปลี่ยนไป ก็ยังสร้างความงงงันให้ผู้ถูกถามได้ทุกครั้ง ลองขบคิดคำถามนี้กันเล่นๆ ดูครับ
ตอนนี้ตะขบที่ผมลักลอบปลูกไว้ สูงใหญ่เกินหลังคาไปมากแล้ว ทั้งยังเริ่มออกดอกออกผล เริ่มเห็นสีแดงไปทั่วทั้งต้น ความยากลำบากในการลักลอบปลูก รวมถึงกว่าตะขบแต่ละลูกจะรอดพ้นปากเหยี่ยวปากกา ออกมาให้กินได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่พอตาแก่คนนี้ไปยักแย่ยักยันเก็บเอามาขาย กลับถูกกดราคาอย่างน่าใจหาย อ้างว่าเศรษฐกิจโลกไม่ดีบ้างล่ะ ไม่เป็นที่นิยมบ้างล่ะ มีผลไม้ทางเลือกอื่นบ้างล่ะ แถมยังว่าที่ผมเรียกราคามันสูงเกินจริงไป มีที่ไหนตะขบโลละสองร้อยบาท
พักนี้ผมอ่านแต่ข่าวด้านไอทีเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่ใช่จะไม่อ่านข่าวบ้านข่าวเมือง ข่าวผู้คนในประเทศเสียทีเดียวเลย ก็ยังอ่านอยู่บ้าง แม้กระทั่งแวะเวียนไปใช้ล็อกอินที่ pantip บ้าง แต่ก็น้อยเหลือเกิน จนมีคนสงสัยว่าทำไม ผมเลยบอกว่า ผมจะเล่านิทานสักเรื่องให้ฟัง
ค่ำคืน… เหงาใจ
ดาวแสนไกลเป็นเพื่อน
สิ่งเคยหวังก็กลับกลายลบเลือน
เหมือนเมฆเคลื่อนผ่านลอยไป
อาจจะแปลกใจที่ปกติผมไม่นำรูปบุคคลมาใส่ในบล็อก แต่ครั้งนี้ขอสักหน่อย คุณดูรูปแล้วในหัวคุณคิดว่าพวกเขาเป็นใคร ยิ่งถ้าผมบอกว่า รูปนี้ถ่ายมาจากสถานีตำรวจ เอาแบบจริงใจ ไม่ต้องดัดจริตทำตัวเป็นคนดี คนจำนวนมากคิดว่า ไอ้คุณสามคนนี่โดนคดีอะไร?
ช่วงที่ผ่านมาผมเห็นข่าวเด็กนักเรียนมัธยมโรงเรียนมีชื่อแห่งหนึ่ง ออกมาแสดงความเห็นเรื่องเลิกร้องเพลงชาติ เลิกสวดมนต์ มีผู้คนจำนวนมากรุมก่นด่า ประณาม อย่างสาดเสียเทเสีย ชนิดที่ถ้าผมเป็นเด็กคนนั้น คงเลิกแสดงความเห็นไปตลอดชาตินี้ ดีไม่ดีตลอดชาติหน้าไปเสียด้วย แต่เขาก็ยังออกมาแสดงความเห็นอยู่ ให้ผมได้เห็นจากข่าวเป็นระยะไป
ช่วงหยุดยาวสี่วันนี้ หลายคนออกเดินทางไปเที่ยว หลายคนเดินทางกลับบ้าน ผมเองก็แอบคิดอยากจะปิดร้านสักหนึ่งวัน อยากจะขอหยุดพักกับเขาบ้าง ด้วยเหตุที่สัปดาห์ที่ผ่านมา มีเรื่องราวให้วุ่นวายมากมาย รวมถึงเมื่อสองสามวันก่อน สุขภาพผมก็ร่วงหล่นไปอยู่ในสถานะป่วย แบบที่ไม่ได้ตั้งตัว แต่ก็สองจิตสองใจ ใจหนึ่งก็อยากจะพัก แต่อีกใจก็อดที่จะงก อยากได้เงินมาจุนเจือสถานการณ์การเงินที่ย่ำแย่อยู่